Het was zeker een waanzinnige dag op het circuit van Zandvoort. Nog nooit zoveel enthousiaste mensen gesproken met een passie voor dezelfde auto. De echte die-hards durfde het aan om bij ons in de mooiste biechtstoel ooit plaats te nemen en kans te maken op de nieuwe Abarth 500C.
Hierbij mijn verslag van de dag:
De wekker ging voor mij op zondag 27 juni om 6.45 ' s ochtends!… De laatste keer dat ik de wekker om 6.45 af heb horen gaan, was het niet eens mijn eigen wekker, maar lang geleden de wekker van mijn vader, die zich op moest maken voor een lange dag werken, en dan nog niet eens op een zondag.
Ik ging van slaapwandelen naar fris en fruitig in zo'n 30 minuten, want ik wist ongeveer wat voor een dag ik voor de boeg had. Wat ik nooit van te voren had kunnen weten, waren de bizarre en uiteenlopende autozonden die de mensen gedurende de dag zouden gaan opbiechten omdat ze allemaal kans willen maken op het nieuwe paradepaard uit de stal van Abarth: de Abarth 500C, waarbij de C voor cabrio staat. En dat is geen sinecure, want het dak ging er sowieso af op het circuit van Zandvoort.
Al snel na het startschot van de Italia a Zandvoort-dag was het gezellig druk rondom de zwarte mysterieuze biechtbox.
Eindelijk zouden na lang wachten alle aanwezige Abarth fans oog in oog komen te staan met hun idool. Hun idool dat o.a. bestaat uit 140 pk, een motor met 16 kleppen, verkrijgbaar is in verschillende kleurstellingen, heerlijk leren bekleding en een panorama zonnedak heeft en wanneer goed bejegend spint als de krolste kater.
“Wegpiraten gezocht – Biecht je autozonde” viel er te lezen op de flyers die door de aanwezige Abarth-babes werden uitgedeeld.
En ik heb het geweten. Jong en oud namen in grote getale plaats achter het stuur van de in de biechtbox geplaatste 500C en ik had de schone taak om een soort van assistent van God te spelen; ik mocht de zondaars stuk voor stuk uitleggen hoe ze achter het stuur op camera hun biecht moesten doen.
“Ik heb het dak van de auto van mijn baas eraf gereden!”,… “Ik heb de velgen van de auto van mijn vriend verknalt tijdens een race door de stad, maar heb het hem nooit durven vertellen!”…
De ene biecht was nog oprechter en schrikbarender dan de ander, maar dat moest ook, je maakt immers niet elke dag kans om straks misschien de eigenaar te zijn van een auto die meer klasse heeft dan een Zwitsers uurwerk, er beter uitziet dan de man of vrouw van je dromen en toch nog weet om een hoog aaibaarheidsgehalte te behouden.
Rond zeven uur ‘s avonds, toen de Abarth 500C met een tevreden vreugdebrul de biechtbox uitreed , was ik gesloopt. Italia a Zandvoort was op z'n zachtst en Italiaans gezegd: " Molto Bene!"
